De afgelopen decennia is de wereld veranderd naar één grote confectiefabriek. Productie moet vooral efficiënt en goedkoop.  Dit geldt niet alleen voor kleding, maar voor alles wat mensen produceren en consumeren. Bijzondere omstandigheden, zoals de uitbraak van het Coronavirus vragen echter om maatwerk. Maar weten we nog hoe dat werkt?

De Zorg

Jarenlang hebben mensen in de gezondheidszorg geprotesteerd tegen de opgelegde confectie.  Alles moest efficiënter en goedkoper. Met minimale middelen en minimale inzet van mensen. Echte aandacht voor de menselijke kant werd geschrapt.

Door de uitbraak van Corona krijgt de zorg eindelijk weer de aandacht die ze verdient. Er is nu ineens weer geld om middelen en mensen aan te trekken. De mensen in de zorg weten als geen ander dat maatwerk nodig is om mensen écht te helpen. Omdat mevrouw Jansen andere zorg nodig heeft dan meneer Jansen.  Dus ook tijdens de extreme drukte houden zorg medewerkers zich staande, omdat zij nooit vergeten waar het werkelijk om gaat. Oprechte aandacht voor iedere patiënt.

De Politiek

Voor de mensen in de politiek is confectie hun standaard. Zij weten allang niet meer wat maatwerk is en kunnen dit dan ook niet meer toepassen. Zelfs als bijzondere omstandigheden zich voordoen kunnen ze maatwerk niet meer toepassen. Het maximaal aantal bezoekers in de Ziggo Dome en in een dorpsbioscoop is gelijk gesteld op 30. Iedere bedrijfstak, die net even iets anders vraagt,  wordt niet gehoord of erkend. Uitzonderingen horen niet in de wereld van confectie. Het gaat om de politieke wensen en klaarblijkelijk niet om de wensen van mensen.

De Handhavers

Ook de handhavers van wet- en regelgeving zijn de marionetten van de confectie-economie. Zonder waarschuwing worden jonge mensen op de bon geslingerd, omdat ze met zijn vieren gezamenlijk een ijsje eten. Jonge mensen, die met zijn drieën in een auto zitten, worden klemgereden alsof het criminelen zijn en beboet met € 390 per persoon. Bijzondere omstandigheden vragen om ander gedrag, ook van de handhavers. Maar -uitzonderingen daargelaten- weten de meesten helaas niet hoe dat moet.

De Financiële Wereld

De financiële wereld is totaal omgevormd tot een grote confectiefabriek, die het publiek voorziet van standaard financiële producten. Onder het motto van ‘one size fits all’ worden hypotheken, levensverzekeringen, pensioenen en spaarrekeningen verkocht. Zo vonden woekerpolissen in het verleden gretig aftrek. Onder het mom van ‘massa is kassa’ worden de winsten verder verhoogt.

Het Publiek

Het publiek is inmiddels verslaafd aan confectie. Zij doen vooral datgeen wat anderen ook doen en volgen graag de massa. Zo gaan ze op een mooie zomerdag allemaal naar het park of het strand, ook als dat gezien de huidige omstandigheden niet verstandig is. Maar zij zijn een product van de confectie-industrie en je kan het ze niet kwalijk nemen.

 

 

Mijn Moeder

Mijn moeder is geboren in 1920 en opgegroeid in een tijd waar maatwerk de standaard was. Geen supermarkten, geen festivals, geen budget-vliegreizen.  Als boerin en moeder van een gezin met negen kinderen runde ze het bedrijf en het gezin. Haar credo naar haar kinderen was: “ik heb jullie allemaal even lief en daarom behandel ik jullie allemaal anders”. En dat is precies waar het bij maatwerk om gaat.

De Toekomst

Nu door de uitbraak van het Coronavirus de grote confectiefabriek piept en kraakt moeten we ons schikken naar de beperkte omstandigheden en dient er weer meer vraag te komen naar maatwerk.  De basis-skill voor het toepassen van maatwerk is oprecht luisteren naar elkaar. Hierdoor leer je een ander beter kennen, zodat je meer rekening kan houden met elkaar.  Als iedereen hiervoor zijn best doet zie ik de toekomst rooskleurig in.